21 juni 2008

Ons dorp Deccio di Brancoli bestaat uit twee straten: de Via di Ombregio en de Via della Foce del Lupo. De geschiedenis van dit kleine dorpje gaat terug tot de veertiende eeuw. Het dorp ontstond in de schaduw van een middeleeuws kasteel. Volgens een volkslegende komt de klok die in het museum van villa Guinigi wordt tentoongesteld uit dit oude kasteel. De kerk in het dorpje is gewijd aan San Frediano. Het dorp telt momenteel 15 inwoners. In de omgeving worden bossen afgewisseld met watervalletjes, stroompjes en dorpjes. Hier een paar foto's van ons dorpje:

10 juni 2008 

We waren uitgenodigd om in de kantine van een camping aan zee, hier in de buurt, naar de openingswedstrijd Nederland-Iitalie te komen kijken. We verwachtten een blauwe omgeving en hadden daarom ernstige pogingen ondernomen om wat oranje's te doen. Schmink, een sjaaltje: het maakt niet uit maar het was niet gelukt. Achteraf bezien gelukkig maar want het lijkt wel of niemand hier in de gaten heeft dat er een EK is, dat Italie (wereldkamioen!) meedoet en dat er wat te winnen en te verliezen valt.
Het is raar maar het lijkt wel of voetbal niet belangrijk wordt gevonden: wens je de verkoper in een ijzerwarenwinkel 's middags een fijne wedstrijd toe, zegt 'ie dat 'ie niet kijkt (begint te blozen) en meer van ballet houdt. Ik bedoel maar...

De kantine liep toch nog wel een beetje vol en toen het Italiaanse volkslied werd gezonden (heb je op tv gezien hoe de spelers uit volle borst zongen?) daverde het om ons heen: "Fratelli d'Italia,
l'Italia s'è desta". Mooi en energiek volkslied, vind ik wel. Zeker toen daarna het Wilhelmus kwam. Vind ik ook echt mooi maar wel van een andere orde. Wij in ieder geval het Wilhelmus meegegalmen: je wordt met zo'n EK allemaal patriottistisch.

We keken natuurlijk RAI-Uno en de verslaggever blaakte van zelfvertrouwen. Iedereen om ons heen trouwens ook. Wij eigenlijk ook wel, zeker toen we zagen hoe Oranje uitpakte. Het is wel lastig om in zo'n omgeving je emoties te kanaliseren als het (eerste) doelpunt valt. Wij sprongen op, schreeuwden, enfin deden wat iedereen op dat moment in NL deed en zongen vrolijk " t is stil aan de overkant".

De stemming om ons heen werd steeds bedrukter en bij het derde doelpunt liep bijna iedereen de kantine uit: sigaretje roken natuurlijk ('t is hier al even no smoking in horeca c.a.), "ik ga eens op tijd naar bed" en dat soort smoezen.

Na afloop van de wedstrijd begreep ik dat ze de 'drie' heel erg vinden, maar de "nul" als een verschrikkelijke vernedering ervaren. Maar toen ik die gedesillusioneerde koppies zag, en even terugdacht aan de EK van 2000.... mhhhhh.... De Gazetta della Sport schreef over de zwartste nacht... mhhh

29 mei 2008

Bij het realiseren van onze bed & breakfast hebben we veel hulp en advies gekregen van de broers Lucchesi. Als eerbetoon aan hen een foto tijdens hun pranzo di lavoro op onze website.

19 mei 2008

Het is de derde zondag van  de maand dus in Lucca bezoeken we de maandelijkse antiek- en curiosamarkt. Het weer zit niet mee want er vallen soms korte, hevige buien maar de opklaringen overheersen. Tijdens zo'n regenbui schuil je bijvoorbeeld gewoon in de prachtige kathedraal van Lucca. Ons doel was om opnieuw wat meubels aan te schaffen voor de gastenkamers die passen bij de stijl van het huis. Je kunt nog eens wat over de prijs onderhandelen als je meubels koopt op een antiekmarkt  - wat vanmiddag ook weer is gelukt.

De winkels in Lucca zijn trouwens ook meer dan de moeite waard: kijk maar hier, hier, hier of hier.

11 mei 2008

Pinksteren is voor ons dorp het feest van het jaar.  Op de zaterdagavond ervoor waren de paden in het dorpje verlicht met kaarsjes en trok een processie rond. Met Pinksteren zelf waren we uitgenodigd voor een maaltijd in het dorp.  Op een plein met uitzicht op de vallei genoten we van een uitgebreide en klassieke Italiaanse maaltijd - die de hele middag duurde.

Aan het eind van de middag, na de mis, trok opnieuw een processie door het dorp en werd het feest afgesloten met muziek op het kerkpleintje.

27 april 2008

Zondag werd in ons dorp door een paar inwoners pizza's gebakken voor de omgeving. Het bleek een oude gewoonte waar iedereen opeens weer zin in had. We waren uitgenodigd om langs te komen bij de voorbereidingen  - en om met een aantal dorpsbewoners kennis te maken. 

In een (enorme) keuken in een van de woningen van het dorp was een viertal vrouwen bezig met het draaien van deegbolletjes die, om te rijzen onder een doek werden gelegd, het snipperen van mozerella in een keukenmachine en het snijden van de tomaten. De sfeer was hartelijk en een beetje uitgelaten. Voor ons was het nieuw maar voor hen waren wij nieuw.

Wij hebben bij ons huis een pizzaoven die door ons nog niet is gebruikt. We zijn daarom dubbel geinteresseerd in een dergelijke pizzamiddag en hopen te ontdekken op welke manier de oven verwarmd moet worden. Buiten probeerde een zwetende man voor een gloeiend houtvuur mij duidelijk te maken wat je vooral wel en zeker niet moet doen. (Ik hoop dat ik het allemaal goed begrepen heb...)

Na verloop van tijd kwamen de vrowen naar buiten met hun schalen met ingredienten. Het deeg, dat onder doeken op lange planken lag, werd naar buiten gedragen en de pizzaproductie kwam op gang.

De pizza's werden geconsumeerd op het terrasje voor onze dorpsbodega (zeg maar het kerkpleintje). Voor vier euro lag er binnen geen tijd een verse pizza op je bord. Samenstelling van de ingredienten was naar keuze. Vooraf was op de heuvels kenbaarheid gegeven aan de pizzamiddag en het nieuws was overgekomen. Bewoners van aanpalende dorpjes kwamen langs om pizza's te bestellen. We hebben gehoord dat de pizzagewoonte weer in ere wordt hersteld: van ons mag het!

22 april 2008

Vanmiddag m'n schoonmoeder en zwager naar de luchthaven in Pisa gebracht. Na een week bezoek is het voor ons weer even wennen aan de situatie hier en aan elkaar, gek genoeg. We zijn wat eerder van huis gegaan zodat we nog even de scheve toren konden bekijken. Leuk voorbeeld hoe een bouwkundig toch wel behoorlijk knullige blunder uiteindelijk het handelsmerk van je stad wordt, waardoor je stad zelfs wereldberoemd is geworden! Ook vandaag - een regenachtige dinsdag in april - marcheerden massa's toeristen in rotten van vier over het Campo dei Miracoli.

Ik heb wel eens ergens gelezen dat dat er in de loop der geschiedenis altijd strijd is gevoerd tussen Lucca en Pisa. Ik stel me zo voor dat, toen het nieuws bekend werd dat de toren van Pisa aan het scheefzakken was, de inwoners van Lucca het nieuws gierend van de lach aan elkaar hebben doorverteld (een soort grasmat in de ArenA-humor voor Feyenoordfans). Maar hoe uiteindelijk een flater in een succes kan veranderen was vandaag zichtbaar aan de hoeveelheid camera's, toeristenstalletjes en inparkerende touringcars.

21 april 2008

Gisteren met Els en Thomas een dagje Lucca gedaan. Iedere derde zondag van de maand kent Lucca een koopzondag gecombineerd met een antiek- en rommelmarkt.
Wij hebben wat nodig voor onze B&B dus dat laatste was een aangename verrassing. Na wat zoeken vonden we twee stoeltjes met tafeltje qua formaat en stijl geschikt voor een van de gastenkamers. Het zag er niet helemaal puntgaaf meer uit (onderhandelingsruimte...) maar mooi en opknapbaar genoeg en zo te zien ongveer zo oud als ons huis (1903). Hierna volgt een lang verhaal wat samengevat neerkomt op een vraagprijs van 390 en een uiteindelijke deal afgerond op 250. De man klaagde dat hij er zo geen winst op maakte en compenseerde dat verlies naar goed Italiaans gebruik met het opmaken van een vervalste BTW-bon. De stoeltjes staan inmiddels hier in huis en we zijn er erg blij mee.